Tekstgrootte: groter / kleiner

Lang, héél lang geleden heb ik getwijfeld om dit artikel te schrijven. Ik houd er niet van mezelf kwetsbaar op te stellen, zat slechte ervaringen mee. Ook ben ik bang dat het te zielig, medelijden opwekkend of aandachtvragend overkomt, wat uiteraard totaal m’n intentie niet is. Toch ga ik erg m’n best doen om het zo oprecht mogelijk te vertellen, want ik vind het belangrijk dat jij, als lezeres van mijn blog die ik enorm waardeer, weet waarom er soms een week geen updates zijn.

Misschien wist je het al, misschien had je al een vermoeden, of misschien krijg je nu het vermoeden door de plaatjes hierboven. Of misschien heb je nog geen flauw idee. Ik heb ook geen idee hoe ik het moet verwoorden, dus ik ga het gewoon straight forward zeggen: ik ben depressief. Al heel lang, zo’n 7 jaar. Soms heel erg, soms een tijdje wat minder. Als je niet weet wat een depressie inhoudt, het woordenboek zegt: “langdurige sombere stemming waardoor je nergens zin in hebt”. Dat is natuurlijk heel simpel gezegd, want een depressie is zoveel meer dan een langdurige somberheid. Het is een grote leegte binnen in jezelf, die angstaanjagend is soms.

Op m’n 21e is er vastgesteld dat ik Borderline heb, om het verhaal nog vrolijker te maken. Er zijn heel veel soorten borderline, maar over het algemeen kenmerkt borderline zich door stemmingswisselingen, impulsiviteit, zelfbeschadiging, verlatingsangst, leegte en dissociatie. Al die kenmerken herken ik bij mezelf, maar schrik niet van het woord “zelfbeschadiging”, want ook dat is er in veel variaties. Niet alleen snijden is zelfbeschadiging, ook roekeloos rijden, onveilige seks hebben, drank en/of drugs gebruiken, jezelf knijpen, etc. zijn vormen van zelfbeschadiging.
Onlangs heb ik de DGT afgerond, wat staat voor dialectische gedragstherapie. Vroeger werd dit de Linehan-training genoemd, een therapie/training gericht op mensen met borderline. Dit bestaat uit vier onderdelen die intensief besproken worden: kernoplettendheid, intermenselijke effectiviteit, emotieregulatie, het verdragen van crisis. Deze therapie is een jaar lang, eenmaal per week.

Ik wil niet op beide stoornissen te diep ingaan, maar mocht je hier persoonlijk wel behoefte aan hebben, mag je me altijd mailen. Dit geldt ook voor vragen, tips, of als je zelf je verhaal wilt doen. :smile: Afijn, borderline en een depressie dus. Deze twee zorgen ervoor dat ik soms maar moeilijk door de dagen heen kan komen. Ik heb een klein bijbaantje, en ik heb mijn blog, maar verder heb ik vrij veel vrije tijd. Dat klinkt misschien ideaal, maar ik zou zó graag een part-time baan willen, zoals ik voorheen altijd had. En met voorheen bedoel ik, voordat ik ging samenwonen met mijn vriend in een compleet nieuwe stad waar ik niemand kende. Eigenlijk sinds ik hier woon, is het bergafwaarts gegaan. Daar wil ik ook weer niet te diep op ingaan, maar ik kan inmiddels gelukkig wel zeggen dat ik het ergste achter de rug heb.

Omdat ik zoveel vrije tijd heb, en mijn vriend gewoon een fulltime baan heeft en hobbies die ervoor zorgen dat hij 3 avonden in de week weg is, ben ik vaak alleen thuis. Alleen zijn is het probleem niet, het probleem is dat ik me alleen voel. Mijn ouders wonen ruim 90 km verderop en die mis ik intens. Ik heb vriendinnen hier, waarvan twee beste vriendinnen die me door dik en dun steunen, maar ik vind het moeilijk om contact te leggen met anderen als ik me zo slecht voel. Ook heb ik altijd het idee dat ik anderen opzadel met mijn ellende, wat ik niet wil.

Vaak ga ik, als ik terugkom van m’n baantje ‘s ochtends, weer in bed liggen en slapen, zodat de dag weer snel voorbij is. Ik voel me eigenlijk altijd leeg, nutteloos en zonder eigenwaarde. Hierdoor vind ik het moeilijk dingen te ondernemen. Bloggen is hier een enorme drempel in. Als ik een aantal opdrachten zoals samenwerkingen heb staan in de mail, voelt dat als een hele hoge berg waaraan ik niet durf te beginnen. Dingen stapelen zich dan op, waardoor ik nog verder mijn kop in het zand steek. Ik zou dan juist mezelf een schop onder de kont moeten geven en voor de computer gaan zitten, maar dat lukt niet. Het lukt gewoon niet. Ik heb er emotioneel geen kracht voor en ga dan gamen of slapen. Uiteindelijk doe ik een week of zelfs langer m’n hele blog en alles erom heen verwaarlozen, totdat ik een klein, krachtig momentje heb. Die pak ik dan meteen aan om alles aan te pakken, maar al snel zie ik door de bomen het bos niet meer, en steek ik m’n kop weer in het zand.

De laatste tijd lukt het gelukkig steeds beter om dingen te ondernemen die ik voorheen nooit durfde. Hierin speelde faalangst vroeger een grote rol. Rijlessen nemen, zangles nemen, naar blogevents gaan, allemaal dingen die ik eerst niet of nauwelijks durfde. Hierin merk ik dat de DGT mij enorm positief heeft veranderd. Het heeft me inzicht gegeven over mezelf, me de juiste handvatten aangereikt, en me een andere manier van met dingen omgaan aangeleerd. Natuurlijk blijft het een levenlange strijd, maar met de juiste medicatie, therapie en gesprekken bij GGZ, en hulp van vrienden/familie om me heen kom ik al een heel eind.

Maar nu weet je in ieder geval waarom het soms zo stil is op mijn blog. Ik probeer hier heel hard aan te werken, om mijn blog niet te lijden onder “mijn lijden”, maar het blijft soms verdomd moeilijk. Ik wil dit verhaal ook totaal niet gebruiken als excuus ervoor! Ik vond het alleen tijd om het nu te vertellen. Voor het eerst, op mijn blog. Doodeng, en ben ook echt zenuwachtig om dit artikel te publiceren, maar het is een stap voor me. Een grote stap. Ooit kom ik er wel!

45 Responses to Waarom ik soms een tijdje niets plaats

  • Ben trots op je! :K

  • Weet hoe lastig het kan zijn, mijn zusje zit er ook middenin. Het belangrijkste ben jij en als iets niet lukt dan lukt het gewoon niet. Super dat je dit deelt aangezien er nog steeds een groot taboe overheerst wat ik niet snap.

  • Wat knap dat je je zo open en bloot op het net zet, heel veel respect hoor wijffie! En als ik je ergens mee kan helpen, schroom niet en geef een gil!

  • Meid, respect voor jou! Knap en goed van je dat je het hebt geschreven. Ik weet niet precies natuurlijk hoe je je wel niet zal voelen, maar ik maak het mijn hele leven al mee vanaf de zijlijn bij mijn moeder. Zelf ben ik er wel gevoelig voor en ervaar ik ook bepaalde depri periodes, maar lang niet zo intens zoals mijn moeder of zoals jij. Sterkte meid! <3

  • Ik ben trots op jou lieve evelien. Ben blij jou als vriendin te hebben en jou sores is mij nooit teveel. Daar zijn we vriendinnen voor.
    je bent de liefste en de leukste vriendin die ik heb. Ik heb je lief evelien

  • Wat een mooi artikel, respect dat je het zo open opschrijft. Ik herken wel wat punten uit je artikel. Ook al jarenlang depressief maar met de juiste medicatie gaat het best goed, al zeg ik het zelf. En als je eens wil praten, ik ben dichtbij. Ik zie jullie woensdag. Jara verheugt zich er al op. :razz:

  • Wat prachtig dat je dit deelt! En zo fijn dat je aan het opkrabbelen bent. Super ook dat je op het bloggerevent van SoloBioMooi was <3

  • Wat zal het lastig geweest zijn om dit op te schrijven en te delen met anderen. Vind het erg knap van je. Gelukkig zijn er je lieve ouders en vriend (innen) om je heen die je steunen.
    Ik vind dat je het allemaal heel goed doet, je blog is super en je nieuwe bijbaan ook! Succes!?

  • Ik weet dat het erg lastig kan zijn. Zie dat bij iemand uit mijn omgeving. Knap dat je er zo open over kunt zijn en een artikel over
    Schrijft!

  • Hoi…Ik ken jou toen bij event en niet verwacht dat maar knap dat je open. Je bent top blogger en je bent lieve meid.

  • Lieve Eef, wat ontzettend knap en moedig dat je dit nu hebt geschreven. Je hebt het mooi verwoord. Ik weet dat het 1000x gezegd kan worden en dat je er zelf (op dit moment nog) geen geloof in hebt, maar je bent een hele leuke, lieve, spontane meid! En het bovenal waard. Ik hoop van harte dat je een fijnere periode tegemoet gaat, want je verdient het. En je mag me altijd een berichtje sturen als je erover wilt kletsen.

    <3

  • Ik begrijp jou zo goed, je verhaal komt best dichtbij het mijne <3

  • Wat moedig van je om dit te delen. Ik wens je veel sterkte en veel geluk en kracht de komende tijd!

  • Ik vind het mooi en dapper dat je jezelf openstelt. Heel veel liefs en zonnestraaltjes van mijn kant! xx

  • Ah lieve Evelien, hier had ik geen idee van. Toen ik je ontmoet heb een aantal jaar geleden vond ik je onwijs aardig, grappig en lief. En ik vind het altijd zo fijn om te lezen hoe je over dieren en jouw eigen huisdieren praat. Mensen met een dierenhart hebben een groot hart :-). Ik word een beetje verdrietig als ik deze blogpost lees :-(. Ik vind het heel knap van je dat je jouw verhaal deelt en dat ik op FB regelmatig leuke dingen zie langskomen. Zoals dat je bent aangenomen bij de Dierenambulance en dat je naar zangles bent geweest. Ik hoop dat er in de toekomst een moment komt dat je al die nare gevoelens achter je kunt laten. Al weet ik ook dat dat heel makkelijk gezegd is… X

  • Dappere meid van mij, geweldig dapper dat je je zo uit, ik wou dat ik dat kon. Wij zijn er altijd voor je, dag en nacht, dat weet je, zoals jij er altijd voor ons bent!

  • Eef, wat ontzettend dapper van je.
    Het bewijst wel dat je nu op de goede weg zit ook al is die nog lang.
    RESPECT!!!!

  • Aaw lieverd toch! Ik had geen idee dat t nog zo diep en heftig bij je zat. Als ik iets voor je jan doen, trek ajb aan de bel. Ik mis onze ijsjes bij De Schepper ;)

  • Wat moedig dat je zo eerlijk bent. Het lijkt me heel erg lastig om zo je dagen door te moeten komen. Hopelijk vind je je weg. Heel veel succes en sterkte.

  • Wauw petje af dat je er voor uitkomt. Depressie en borderline zijn ziektes die je aan de buitenkant niet ziet en al snel worden weggewuifd. Ik vind dat er meer aandacht aan besteed mag worden. Nogmaals petje af!

  • Wat ontzettend knap dat je dit zo goed weet te verwoorden allemaal, petje af! Zelf heb ik bijna mijn hele leven last van depressies gehad, vanaf de kleuterschool tot een jaar terug ongeveer. Dus dat stukje herken ik volledig. Eenzaamheid is kut. Ik wens je veel sterkte met alles, hopelijk gaat t zonnetje snel weer flink schijnen! <3

  • Ik vind dit een heel dapper, maar ook mooi verwoord artikel. Er zou niets vreemds moeten zijn aan het delen dat je een depressie of andere geestijke kwalen hebt, maar er zit inderdaad zo’n stigma op. Ik vind je in elk geval een kei. En als je negatieve reacties krijgt (want je weet het immers maar nooit op zo’n anoniem medium als het internet) kan ik je alvast vertellen dat dat meer over de ander zegt dan over jou!

  • Ik vind het ontzettend dapper van je dat je je verhaal met ons deelt: Respect! Ik heb je laatst voor de eerste keer ontmoet en volg sinds kort je blog en had er geen idee van dat dit speelde. Ik ben blij voor je dat de therapie die je volgde werkt voor jou en dat dat deuren voor jou opent. Veel liefs en sterkte!

  • GROOT RESPECT voor jou dat je dit durft en wil delen met iedereen. Je bent een sterke vrouw !!! Depressie of niet, ik heb je leren kennen (online) als een vrolijke, spontane en grappige meid die graag eens lacht en openstaat voor veel en veel mensen. Je bent op goeie weg !!! I send you oveans of love and lots of cuddles !!!

  • Hi lieverd,
    Wat een mooi oprecht stuk heb je geschreven. Heel erg knap om je zo open op te stellen.
    Ik had geen idee dat dit speelde en vind je een super leuke meid, laat jezelf nooit in een hokje plaatsen! X

  • Wat heftig! Ik kan me goed voorstellen hoe zwaar dit voor je is, en als je het nodig hebt moet je zeker even de tijd nemen. Je gezondheid gaat altijd voor! Heel erg veel sterkte en echt heel knap van je dat je dit hebt gedeeld!

  • Behoorlijk herkenbaar, ik ben ook al jarenlang aan het werk om verbetering in mijzelf te vinden en het is daarom op m’n blog ook vaak stil. Heel dapper dat je dit hebt geschreven, echt waar! En als je ooit weer eens die 90km rit maakt en de zin en puf hebt om in de polder wat te drinken/eten, ben ik er altijd voor, helemaal nu ik verhuisd ben! Liefs, Lucinda

  • Wat ontzettend knap dat je het zo durft te delen Evelien, het lijkt mij heel moeilijk om dit te schrijven. Je doet het geweldig! Laten we snel een keer die sushi gaan eten met ‘onze lichting’.

  • I know the feeling. Toen ik 13 was ben ik gediagnostiseerd met Borderline, ik zat toen opgenomen voor een depressie. Toen ik 14 was heb ik ook DGT gevolgd, en ik weet niet hoe, maar het heeft geholpen. In totaal ben ik 2 jaar depressief geweest en dat was al verschrikkelijk, dus ik weet hoe kut het zou moeten zijn om het al 7 jaar te zijn.

    Je bent niet alleen <3

  • Ik vind je nu nog een stukje leuker, want dapper en open en eerlijk. Goede raad heb ik niet, ik ben wel een van de laatsten om advies te geven over hoe je met een depressie om kunt gaan. Maar een knuffel krijg je wel.

  • Wat goed dat je het wel deelt. Stel dat je hier nu één persoon al enorm mee helpt, dat is dan toch hartstikke mooi? Jij bent absoluut geen verantwoording aan iemand schuldig waarom je soms wat langer niet blogt maar dat je het op deze manier deelt vind ik ook wel weer goed, alleen dan omdat het misschien voor andere mensen juist een enorme steun kan zijn. Ik volg je blog met plezier en zal dat zeker blijven doen, al zou je 1x per jaar iets posten ;)

  • Lieve Evelien……
    Heb even geen woorden….zit hier met een brok in m’n keel.
    Maar weet dat ik heel veel van je hou!!! Je bent niet alleen!
    Heel veel liefs Mam! ???

  • Ik had wel het vermoeden dat er wat was maar wist niet precies wat. Vind dat je het heel mooi hebt uitgelegd! Ik herken er wel dingen in, vooral dat dingen zich opstapelen! Ik heb vroeger ook enorm in een dal gezeten. Gelukkig heb ik daar nu geen last meer van, bij mij heeft het moeder worden heel erg geholpen, ook al klinkt dat stom. Ik hoop dat jij jouw periode ook snel achter je kunt laten. Sterkte!

  • Lieve Evelien. Ik had wel een vermoeden dat er iets was / dat je niet lekker in je vel zat. Depressief en borderline het is nogal wat. Het lijkt mij zo ontzettend lastig om daar mee om te gaan en je nergens zin/kracht voor hebt. Ik hoop dat je nieuwe baantje bij de Dierenambulance je weer een beetje beter laat voelen, want het is een baan die helemaal bij je past. Heel veel knuffels <3

  • Mooi geschreven en ontzettend veel respect voor jou! Sommige dingen zijn erg herkenbaar voor mij en vind het erg fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die zich weleens zo voelt. Heel veel sterkte meis, doe het hoe het voor jou goed voelt xxx

  • Ach, wat rot om te lezen zeg. Ook al ken ik je niet persoonlijk, doordat ik je blog volg heb ik toch het idee je een beetje te ‘kennen’. Het doet dan altijd zeer om te horen/lezen dat het met diegene niet lekker gaat. Ik vind het onwijs knap en stoer dat je dit artikel online hebt gezet, want jij helpt nu mee om het taboe te doorbreken dat hierop rust. Sterkte en een dikke knuffel!

  • Wij hebben het er al wel eens over gehad via pb, hier heel herkenbaar hoe je je voelt. Vandaar ook mijn blogbreak. Een depressie is gewoon ruk, hoe je het went of keert. Mensen kunnen oordelen erover wat ze willen..niemand anders weet hoe jij je voelt. Mop als je moet gallen weet je me te vinden..de pb knop staat voor je klaar! Een hele dikke knuffel en vind dat we toch maar eens moeten meeten hoor, woon in de buurt <3

  • Hele dikke knuf meis! Je bent een topper :)

  • Borderline is lastig. I know. Sterkte en succes. Zorg vooe licht puntjes in je leven. Dat helpt

  • Knap en moedig dat je dit hebt geschreven. Gelukkig heb je lieve ouders, vriendinnen en een vriend die je steunen :)
    Goed dat je aan zangles bent begonnen, dat geeft (lijkt me?) toch een hoop zelf vertrouwen.
    Dikke knuffel (k)

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Welkom
Hoi, welkom op mijn blog! Hier vind je alles over natuurlijke, dierproefvrije & vegan make-up en verzorging. Snuffel lekker even rond, en mocht je vragen hebben, mail me dan gerust!

Liefs, Evelien

        
Follow
Oh My Lush

Bezoek ook eens mijn nieuwe blog Oh My Lush — alles over het merk Lush!

Categorieën
Zakelijk
Klik hier voor zakelijke mogelijkheden en samenwerkingen.

google ranking checker