Valentino liet zijn collectie voor lente en zomer 2027 zien tussen de boekenkasten van de Bibliothèque Sainte-Geneviève in Parijs. Alessandro Michele noemde de show “Antilibrary”, en wie zijn werk kent weet wat dat betekent. Kant, satijn, veren, franjes, ruitjes en pailletten, allemaal tegelijk en vaak op één persoon. Prachtig om naar te kijken. Maar als je zo’n look letterlijk overneemt, loop je al snel rond alsof je op weg bent naar een themafeest. Daarom hieronder wat de show werkelijk laat zien en hoe je daar een paar ideeën uit haalt die je gewoon op een dinsdag draagt.
Wat Michele in de bibliotheek liet zien
Volgens Hypebeast leende Michele de titel van schrijver Umberto Eco, die met een antibibliotheek de boeken bedoelde die je bezit maar nooit hebt gelezen. Michele trekt die lijn door naar kleding. Sommige stukken komen één keer over de catwalk, andere leven door op foto’s en weer andere hangen jarenlang bijna onaangeroerd in een kast, gekoesterd als een relikwie. Hij beschrijft de collectie zelf als “a joyful reservoir of forms”, een vrolijke voorraad van vormen.
De vrouwenlooks openden met jurken en tweedelige sets van bloemenkant, satijn en gerimpelde en geplisseerde stoffen, in roze, lila, magenta, goud en groen. Franjes en veren maakten het feestelijk. Daarna werd het losser. Er kwamen petten met de tekst “Villain Teen”, een leren trenchcoat in camel, een pyjamabroek in lichtgroen, een cardigan met pailletten op een wijde lichte jeans en geruite boxershorts die boven de broekband uitkwamen. Ruitjesoverhemden liepen door de hele show, meestal ingestopt. Een vrouwenlook combineerde zo’n groen geruit overhemd met een doorschijnende kanten rok met juweelachtige versieringen. Aan het eind kwamen er lange jurken, waaronder een magenta maxi met een geplisseerde sleep, en een violette blazer met een rode stoffen band om de taille.
Het zijn dus twee werelden door elkaar. Aan de ene kant grote glamour, aan de andere kant iets wat bijna op thuiskleding lijkt. En juist in die botsing zit wat je ermee kunt.
Zo maak je het draagbaar zonder verkleed te lijken
De truc die ik zelf hanteer bij dit soort maximalistische shows is simpel. Kies per outfit één element dat de show uitstraalt en laat de rest rustig. Michele combineert vijf verhalen in één look, jij kiest er één. Vijf manieren om dat te doen.
1. Kant met iets doodgewoons
De sterkste look voor in je eigen kast is misschien wel die van het ruitjesoverhemd in een kanten rok. Het werkt omdat het ene stuk het andere tempert. Een kanten rok of jurk wordt minder bruiloft zodra je er een gewoon katoenen overhemd, een grijze sweater of een dikke trui overheen draagt. Nu het najaar is, kun je dat al doen met een kanten midirok, een gebreide trui in een neutrale kleur en platte laarzen. Hoe je een lichte zomerrok door het koude seizoen trekt, lees je in ons stuk over rokken en jurken in het najaar.
2. Laagjes die je kunt verklaren
Michele stapelt zonder pardon, maar de laagjes die je in de show het meest ziet zijn eigenlijk heel logisch. Een overhemd onder een cardigan, een trenchcoat over een zachte broek, een blazer met iets om de taille. Houd je laagjes in dezelfde kleurfamilie, bijvoorbeeld camel, bruin en crème, dan oogt het verzorgd in plaats van rommelig. Eén laagje in een felle kleur (dat roze of die magenta) is dan genoeg om het Valentino-gevoel te hebben.
3. Ruit als rustpunt
Het ruitjesoverhemd is het meest bruikbare stuk uit de hele show, omdat je het waarschijnlijk al hebt. Stop het in, draag het onder een glanzend vest of combineer het met een rok in een stof die je normaal voor de avond bewaart. De boxershort boven de broekband laat ik graag aan de catwalk over. Wil je toch iets van dat idee, laat dan een stukje van een gestreept of geruit hemd onder je trui uitkomen. Dat geeft hetzelfde nonchalante effect, maar dan netjes.
4. Eén stuk met glans
De pailletten en veren zijn wat de show feestelijk maakte. Thuis werkt één glanzend stuk het best, zoals een vest of top met pailletten op een gewone jeans. Dat is precies wat er op de catwalk gebeurde met de cardigan op de wijde spijkerbroek, en het is de makkelijkste vertaling van allemaal. Wil je meer, kijk dan hoe goud en glans bij Saint Laurent in een dagelijkse outfit passen.
5. De taille markeren met stof
Die rode stoffen band om een violette blazer is een detail dat je zo kunt nadoen. Knoop een sjaal of een losse stoffen ceintuur om je blazer of lange vest. Het geeft vorm aan een wijd silhouet en voelt meteen een beetje vintage, zonder dat je er een kostuum van maakt.
Vintage zonder dat het een kostuum wordt
De sfeer van de collectie is die van een oude kast vol schatten, en dat roept bijna vanzelf de vraag op of je voor deze look naar de kringloopwinkel moet. Dat kan, en het past ook bij wat Michele vertelt over kleding die lang blijft hangen. Let dan wel op de verhouding. Eén echt oud stuk, zoals een kanten blouse, een geborduurd vest of een sjaal van je moeder, gecombineerd met moderne basics, werkt beter dan een outfit die van top tot teen uit één tijdperk komt. Pas als alles oud is, ga je er verkleed uitzien.
Kleur helpt daarbij. De show draaide om roze, lila, magenta, goud en groen. Die kleuren zijn in de herfst lastiger dan in de lente, maar een lila trui of een groene satijnen rok bij donkere tinten als bruin en marineblauw maakt een najaarsoutfit opeens minder voorspelbaar. Meer over welke ideeën uit de modeweek in Parijs het langst blijven hangen staat in ons overzicht van de trends voor lente 2027.
Wat je er nu mee doet
Hypebeast merkt terecht op dat veel combinaties uit deze show voor de gewone winkel niet realistisch zijn, en Michele zegt dat in zijn eigen tekst ook gewoon hardop. Kleding hoeft van hem niet functioneel te zijn. Dat maakt de collectie juist interessant om naar te kijken als inspiratie, niet als boodschappenlijst. De volledige show en de looks vind je op de site van Valentino.
Mijn advies is om er één gewoonte uit te halen. Combineer iets wat je bewaart voor een feestje met iets wat je op zondag aantrekt. Kant met een trui, pailletten met jeans, satijn met een overhemd. Dat is in de kern wat er in die bibliotheek gebeurde, alleen een paar tandjes rustiger. En wie weet ligt er in je eigen kast al een stuk dat je nooit draagt omdat het te mooi leek, precies het soort relikwie waar Michele het over had.