Eind januari wordt het druk in Parijs. Tijdens de couture-week van 25 tot en met 28 januari 2027 laat Atelier Versace na ruim tien jaar weer een eigen coutureshow zien, en Hermès presenteert zijn allereerste couturecollectie ooit. In Harper’s Bazaar vroeg Amber de Wilde de Ligny zich op 8 november af waarom modehuizen die steeds bereikbaarder werden, nu zo graag weer iets maken dat bijna niemand kan kopen. Het antwoord zegt ook iets over wat jij de komende tijd in de winkel en op je feed ziet.
Wat er in januari gebeurt
Bij Versace is de terugkeer het eerste grote moment van Pieter Mulier. Hij begon op 1 juli 2026 als creatief directeur, nadat Prada Group het Italiaanse huis in 2025 had overgenomen. De laatste eigen show van Atelier Versace was in juli 2016, meldt Stylerave. Wat Mulier met dat atelier van plan is, lees je in ons eerdere stuk over Pieter Mulier en de terugkeer van Atelier Versace naar Parijs.
Bij Hermès is het nog opvallender, want het huis heeft in bijna tweehonderd jaar nooit couture gemaakt. Volgens FashionUnited ontwerpt Nadège Vanhée de collectie, die al sinds 2014 de damescollecties van Hermès leidt. Het merk doet als gastlid mee, zoals Balenciaga eerder, en kan later de beschermde titel haute couture aanvragen. Topman Axel Dumas zei eerder dat het Hermès vooral om het vakmanschap gaat.
Couture is ook echt iets anders dan de kleding in de boetiek. Een coutureontwerp wordt op maat en met de hand gemaakt, in ateliers in Frankrijk, en een officieel couturehuis toont twee keer per jaar in Parijs minstens 25 looks. Er komen fittings en uren atelierwerk aan te pas. Daardoor blijft de klantenkring piepklein.
Waarom luxe weer exclusief wil zijn
Het probleem dat De Wilde de Ligny beschrijft, kent iedereen die mode volgt. De tassen en campagnes van grote huizen zie je overal, gedragen door elke celebrity en elke influencer. Je weet welke tas in welke kleur bestaat zonder ooit een winkel binnen te zijn geweest. Dat werkt voor de verkoop, maar het maakt een stuk ook minder bijzonder. Hoe exclusief voelt een tas die je al honderd keer voorbij hebt zien komen?
Couture is het antwoord van de huizen op die vraag, en dat heeft ook een zakelijke kant. Harper’s Bazaar wijst op onderzoek waaruit blijkt dat iets meer dan twee procent van de luxeklanten, de zogeheten very important clients, goed is voor ongeveer 45 procent van de omzet. Een heel kleine groep heeft dus een heel grote stem, en die groep wil iets dat anderen niet kunnen krijgen. Modepsycholoog Anke Vermeer legt in het stuk uit dat zichtbaarheid exclusiviteit niet automatisch wegneemt. Pas als de meerderheid iets ook echt kan kopen en dragen, verdwijnt de status. Of zoals zij het zegt: “Modehuizen maken exclusiviteit zichtbaar, maar dat maakt het niet ineens meer bereikbaar.”
Daarbij is couture voor een merk ook duur om te maken, met gespecialiseerde vakmensen en eigen ateliers. Dat het toch gebeurt, laat zien hoeveel waarde de huizen hechten aan het verhaal dat eromheen ontstaat.
Wat het betekent voor jou als je geen couturejurk bestelt
Voor bijna iedereen blijft couture iets om naar te kijken. Toch raakt het je, op een paar manieren.
Ten eerste versterkt couture het merk als droom. Volgens Vermeer hoeft couture niet verkocht te worden om commercieel waardevol te zijn. Wie de jurk nooit koopt, onthoudt wel de naam van de ontwerper, en koopt dan misschien een parfum, een lippenstift of een sjaal om toch een stukje van dat merk te hebben. Verwacht dus dat de beelden uit Parijs in januari terugkomen in campagnes voor de bereikbare producten van deze huizen.
Ten tweede schuift de aandacht op van logo naar ambacht. Dat zie je al breder in de mode. Prada koos dit najaar voor een campagne met getekende beelden, zoals we schreven in ons stuk over Sadie Sink in de getekende Prada-campagne. En Céline werkt volgens Harper’s Bazaar aan een herziening van klassiekers in de stijl van quiet luxury, zoals de Triomphe-tas. Stille, goed gemaakte stukken worden belangrijker dan een groot logo.
Ten derde de prijzen. Een concreet prijsplan van Versace of Hermès staat niet in de berichtgeving, dus wat er in de boetiek verandert, is nog niet te zeggen. Wel merkt De Wilde de Ligny op dat juist de tas waar elke influencer mee loopt daardoor vaak duurder wordt. Met couture zetten de huizen de droom bovenaan nog wat hoger, en de bereikbare producten lenen daar hun glans van.
Hoe je er zelf iets aan hebt
Je hoeft geen couture te kopen om ervan te genieten. Vermeer noemt het in Harper’s Bazaar bijna een kunstvorm, iets waar je ook als kijker inspiratie uit haalt. De beelden uit Parijs komen eind januari vanzelf voorbij. Let bij Versace op hoe Mulier de glamour van het huis vertaalt naar zijn eerste couturecollectie. Bij Hermès is het de vraag hoe een huis dat bekend is om leer en zijde zich vertaalt naar avondkleding.
En als je toch iets van een luxemerk wilt, helpt de les uit het Harper’s-stuk: kies liever iets dat goed gemaakt is en niet al op elke feed hangt. De Wilde de Ligny sluit af met een oproep aan de modehuizen om te laten zien wat ze in huis hebben. Als je ergens van droomt, laat het dan de moeite waard zijn.