Het huis McQueen stond zondagavond voor het eerst sinds 2001 weer met een officiële show op de Londense modekalender, en dat is voor de Britse mode een kleine gebeurtenis op zich. Wie alleen de foto’s ziet, denkt misschien dat hier niets bij zit voor een gewone dinsdag. Toch zat er meer in dan alleen theater.
Een kelder met grafstenen en een ontwerper die zoekt
Ontwerper Seán McGirr zette de collectie neer in de Undercroft onder de kapel van Lincoln’s Inn, een zeventiende-eeuwse ruimte met een stenen vloer waar de grafstenen gewoon zichtbaar blijven. Op de eerste rij zaten onder anderen Emma Corrin, Alexa Chung en Florence Welch. ELLE was bij de show en beschrijft hoe McGirr twee kanten van de stad naast elkaar zette, de strakke Britse kleermakerij aan de ene kant en het rafelige uitgaansleven aan de andere. Over dat laatste zei hij na afloop “I love the wrongness”, en dat zag je terug in avondkleding die eerder voor een nacht in Zuid-Londen leek gemaakt dan voor een gala.
De pakken waren juist het tegenovergestelde van rafelig. Streng, opgebouwd, met panden die achter het lichaam uitwaaieren als vleugels. Drie ervan maakte het huis samen met Huntsman, de kleermaker van Savile Row waarmee McQueen ook in 2002 en 2012 werkte. Daarnaast noemde McGirr een schilderij als stille inspiratiebron, De doop van Christus van Piero della Francesca in de National Gallery, dat hij ontdekte nadat hij naar Londen verhuisde. Aan de voeten liepen pumps met een geschulpte hak, een knipoog naar de Armor-tas van het huis uit het midden van de jaren nul.
Het merk zette de volledige show op zijn eigen kanaal, inclusief de pakken met vleugelpanden en de doorzichtige lagen waar het na afloop over ging.
Wat hiervan bij jou terechtkomt
Een catwalk vertaalt zich zelden een op een, maar drie dingen uit deze show zie je binnen een paar maanden gewoon in de winkelstraat terug. Het eerste is de schouder. Een jasje dat precies op je eigen schouder eindigt en daar strak blijft staan, doet met een simpele broek eronder al het werk. Het tweede is de laag die je door je heen laat kijken, een tule of mesh rok over een onderjurk die je al hebt. Dat klinkt gewaagder dan het is, want zodra je er een dichte trui of een leren jack boven draagt is de balans meteen terug.
Het derde is de hak. Een pump met een vorm in de hak in plaats van een rechte naald verandert de hele lijn van een outfit, en dat is precies het soort detail dat na een seizoen bij de ketens opduikt. Dezelfde beweging zag je eerder deze maand al in New York, waar de lentetrends van 2027 ook alle kanten op vlogen zonder onbruikbaar te worden.
Wat mij betreft is dit de eerste collectie van McGirr waar je niet steeds de vergelijking met vroeger bij nodig hebt. Hij leunt minder op het archief en meer op de stad waarin hij woont, en dat levert kleding op die ergens vandaan komt. Of dat straks ook verkoopt is een andere vraag, maar als vertrekpunt voor het voorjaar is het een stuk interessanter dan een keurige herhaling.