Twee jaar lang zei Virginie Viard niets. Nu, precies in de week dat haar opvolger Matthieu Blazy zijn nieuwe collectie voor Chanel liet zien, ligt er een boek waarin ze haar kant van het verhaal vertelt. Het heet Un regard. Une vie chez Chanel en verscheen bij de Franse uitgeverij Stock. Fashionista schreef er op 5 oktober over en zette het naast de woorden van Miuccia Prada over haar eigen opvolging. Dat het zo samenvalt is geen toeval. De modewereld zit midden in de grootste wisseling van ontwerpers in jaren, en dit boek laat zien hoe zo’n wissel er van binnenuit uitziet.
Wie Virginie Viard is
Volgens het overzicht van haar loopbaan op Wikipedia werd Viard in 1962 in Dijon geboren. Ze begon in 1987 bij Chanel, op de afdeling borduurwerk. Ze werd de rechterhand van Karl Lagerfeld, ging in 1997 met hem mee naar Chloé en kwam daarna terug. Vanaf 2000 leidde ze de ontwerpstudio van Chanel. Na de dood van Lagerfeld in 2019 nam ze het artistieke roer over, en haar eerste eigen show was de cruisecollectie die op 3 mei 2019 in het Grand Palais werd getoond.
Onder haar leiding werd Chanel rustiger. Minder spektakel dan bij Lagerfeld, meer draagbaar tweed, ballerina’s en korte jasjes. Critici vonden het soms te braaf, maar wat ze maakte verkocht goed. Dat is ook precies waarom haar vertrek in juni 2024 zoveel mensen verraste.
Wat ze in het boek vertelt over haar vertrek
Volgens een uitgebreide bespreking van het boek door WWD van 3 oktober 2026 hoorde Viard het nieuws op 5 juni 2024 tijdens een lunch met Alain Wertheimer, de topman en een van de eigenaren van Chanel. Zijn boodschap kwam neer op “we stoppen hier”, en dezelfde avond was het huis waar ze al tientallen jaren werkte niet meer van haar. In het boek legt ze het kantelpunt bij de cruiseshow in Marseille van mei 2024, die geplaagd werd door slecht weer. De verkoopcijfers waren volgens haar goed en de volgende collecties werden al voorbereid.
Het boek gaat niet alleen over dat afscheid. Een groot deel is een brief aan Lagerfeld, geschreven na zijn dood. Viard beschrijft een ingewikkelde band. Ze laat merken dat hij bewust rivaliteit aanwakkerde binnen zijn kring, onder meer met zijn muze Amanda Harlech, en noemt hun samenwerking toch onvervangbaar. In de Franse talkshow Quotidien, waar ze het boek kwam voorstellen, zei ze dat ze nu eindelijk heel gelukkig is.
Wat ons betreft is dat laatste het interessantste deel. Een modehuis als Chanel is beroemd om zijn geslotenheid. Dat iemand die er bijna haar hele werkende leven doorbracht zo openhartig vertelt hoe een ontslag daar gaat, gebeurt zelden. Het laat zien dat ook een ontwerper die goed verkoopt van de ene op de andere dag kan worden vervangen.
Waarom dit meer is dan een afrekening
Het vertrek van Viard was een van de eerste stenen in een lange rij. Kijk je terug op de afgelopen twee jaar, dan is het moeilijk een groot huis te vinden waar niemand nieuw aan het hoofd staat. Een greep uit de wisselingen waar wij de afgelopen weken over schreven.
- Chanel. Matthieu Blazy volgde Viard op en liet op 5 oktober zijn collectie voor lente 2027 zien. Wat je daar nu al van draagt, zetten we apart op een rij.
- Dior. Jonathan Anderson toonde zijn tweede lentecollectie voor het huis.
- Celine. Michael Rider zoekt zijn eigen lijn bij een huis met een sterk verleden.
- Bottega Veneta. Louise Trotter liet voor lente 2027 een collectie zien die Kendall Jenner afsloot.
- Gucci. Demna maakte van zijn show een winkel op de catwalk.
- Emporio Armani. Dario Vitale werd creatief directeur, nadat hij na één collectie bij Versace vertrok.
Daar komt de vraag bij wat er gebeurt bij Prada. Miuccia Prada ontwerpt de hoofdlijn al jaren samen met Raf Simons, en volgens Business of Fashion bereidt ze de overdracht aan een volgende generatie voor, terwijl de groep ook Versace moet inpassen. Waar bij Chanel een ontwerper in één lunch werd vervangen, probeert Prada het juist stap voor stap te regelen.
Wat het voor jou als modeliefhebber betekent
Zo’n wisseling zie je in de winkel pas een seizoen of twee later. De klassiekers waar Viard steeds op terugviel, zoals het korte tweed jasje en de tweekleurige ballerina, blijven gewoon in de collectie. Een huis gooit zijn bestsellers niet weg omdat de ontwerper vertrekt.
Interessanter is wat je eraan hebt bij tweedehands kopen. Stukken uit de vijf jaar van Viard zijn herkenbaar, draagbaar en vaak minder theatraal dan het werk van Lagerfeld. Wie Chanel zoekt om echt te dragen, kijkt daar dus slim. Met de aandacht die dit boek krijgt, is de kans groot dat haar collecties opnieuw bekeken worden.
En wie wil weten hoe het allemaal begon, met Lagerfeld als het middelpunt van dat huis, kan terecht bij de nieuwe documentaire over Karl Lagerfeld. Samen met dit boek geeft dat een beeld van hoe een van de bekendste modehuizen ter wereld van binnenuit werkt, en hoe snel daar de verhoudingen kunnen omslaan.